Fëmijët me aftësi të kufizuara ... të
aftë për çdo gjë duke u ndihmuar nga biçikleta!
Aftësitë e kufizuara te një fëmije nuk janë pengesë për të
shijuar kënaqësinë e ngasjes së një biçiklete. Ne ju tregojmë se si dhe pse
biçikleta është aq e shëndetshme , sidomos për fëmijët me aftësi të kufizuara.
Çdo histori ka një fillim: ky artikull është shkruar kur disa javë
më parë kemi marrë email nga një baba që po kërkonte një zgjidhje në mënyrë që
vajza e tij shtatëvjeçare që nuk mund të ecë pa ndihmë, mund të gëzojë
biçikletën. E pamë qartë: duhej ta trajtonim çështjen si çështjen tonë të
ardhshme. Ishte e nevojshme për të ndarë dhe për të demonstruar se biçikleta
është një mjet gjithëpërfshirës dhe universal. Një kënaqësi, një terapi dhe një
mënyrë jetese ku askush nuk duhet të përjashtohet.
"Kur ajo ishte e vogël, ajo donte të shkonte në sediljen e pasme," tha babai i vajzës, "por
tani, në moshën e saj, kjo nuk është më e mundur", ankohet ajo. Rruga ka
qenë e gjatë: "Kur isha I vogel unë kam pasur një biçikletë me 4 rrota, e
cila përfundoi duke ia hequr rrotat dhe
shtyrë veten time, pastaj bleva një më të madhe, të cilën ai e pëlqen shumë,
duke mos pasurt force te mjaftueshme vendos gjunjët diçka i ndikon në ije dhe I
shkakton dhimbje. "Ne dëshirojmë të pedalojmë me familjen", përfundon
ai, "kënaqet me të me një integrim të plotë dhe të ndihet i lirë".
Një problem, disa zgjidhje
"Një nga miqtë e mi më të mirë ka një fëmijë me hipogjenezi të callosum
corpus, një dëmtim të rëndë të trurit", shpjegon Leyre Corretgé, kreu i
sallave të fëmijëve WeeRide në Spanjë. "Ai bën 6 vjeç dhe ende nuk mund të
ulet vetëm, ecën ose zvarritet, po fiton zhvillim njohës, por motori i tij
është ai i një fëmije. prej 2 muajsh.
Kur pyetëm për pajisje për fëmijët mëdhenj me një paaftësi
jo aq të rëndë, Leyre vëren se "gjysmë tandemët bashkëpilot janë duke bërë
shumë mirë, janë të sigurta, të lira dhe të përsosura për fëmijët me probleme
motorike dhe sëmundje që i pengojnë ata. Në një bashkëpedalim janë të lidhur me
biçikletën dhe këmbën e të rriturve vetëm kur ata duan, janë fëmijë që mbajnë
ekuilibrin e tyre, por kanë vështirësi në pedalim ose lodhen duke bërë kështu
për shkak të paaftësisë së tyre. Ne kemi shitur edhe Co-Pilot për fëmijët e
verbër ... Dhe ju mund të imagjinoni se çfarë ndjejnë kur ata mund të ngasin
një biçikletë! "
Kur fëmijët janë shumë të medhenj për të shkuar në një karrige ose vuajnë nga
një paaftësi të madhe, gjithashtu janë interesante edhe rimorkio të tilla si
Buggy Go (gjithashtu nga WeeRide) ose modele të ngjashme si Croozer dhe
Thulejanë gjithashtu interesante. Në to është I rrituri i cili pedalon, por
fëmijët (lejojnë të udhëtojnë deri në dy krijesa).Për shkak se përfitimet e
ksaj praktike janë të dukshme: "Natyrisht," shpjegon Corretge, "ka
përmirësime motorike: forcimi i muskujve, forcimi i ekuilibrit dhe gatishmëria
... Por ka edhe përfitime psikike: vetëvlerësimi i një fëmije me aftësi të
kufizuara të cilët mund të ngasin një biçikletë rritet shumë, diçka thelbësore
në rritjen dhe zhvillimin e çdo fëmije. Sigurisht ka prova se si: në sajë të
çiklizmit, barrierat zhduken, ata do jenë në gjëndje të përshtaten me fëmijët e tjerë, një ndjenjë e mrekullueshme
për ata dhe prindërit e tyre.
Iuren Aldecoa është pronar i Kids On Wheels, një dyqan në Barcelonë i
specializuar për çiklizmin e fëmijëve. Aldecoa, një ekspert në automjetet e
fëmijëve, nxjerr në pah bastet e markave si Strider ose Kokua me bicikleta të bilancit të posaçëm. "Ata kanë rrota
16 inç dhe 20 inç," shpjegon ai ", dhe prodhuesit shpesh organizojnë
aktivitete në SHBA apo Gjermani, të fokusuara në fëmijët me Sindromën Down ose
lëvizjen e reduktuar. Kur hapëm dyqanin treguam shumë interes në marrjene tyre,
por për fat të keq aktualisht ka një distributor të interesuar për t'i sjellë
ato në Spanjë.
Cili është problemi? Mungesa e kërkesës? "Shumë njerëz
vijnë në dyqan duke kërkuar zgjidhje, pohon Aldecoa," dhe ne shpjeguam
mundësitë. Biçikleta të lehta për t'i bërë gjërat më të lehta për fëmijët të
cilët, për shembull, kanë nyje të lirshme dhe pak forcë ... Gjithashtu,
natyrisht, ka të gjitha llojet e aksesorëve që ju lejojnë të ankoroni
biçikletën e fëmijës me atë të një të rrituri, kështu që që të gjithë mund të
gëzojnë një shëtitje apo një shëtitje familjare. "
Rëndësia e përpjekjes
María Paz Segura, një profesore e paaftësive motorike në
Universitetin Cardenal Cisneros (CUCC) në Alcalá de Henares (Madrid) shpjegon
se qëllimi sot është që "këta fëmijë të bëjnë sa më shumë që të jetë e
mundur në lidhje me moshën dhe aftësitë e tyre" përtej pengesave, këto
kapacitete zakonisht janë shumë: "Duke qenë në rritje të plotë,"
shpjegon Segura, "nuk e dini saktësisht se sa larg mund të shkojnë. Truri
dhe trupi janë shumë plastikë, sa më shumë t’i inkurajoni ata, aq më mirë, por
gjithmonë pa kërkuar më shumë se ata mund të japin, por është e përshtatshme
për fëmijën të njohë përpjekjet, për të zbuluar se, përveç disa dhimbjeve apo
kontrakturave, ushtrimi është ngushëllues ".
Çelësi është, sipas Segura, në normalizimin e aftësisë së kufizuar.
"Fëmijët duhet të jetojnë në qytet në mënyrën më të zakonshme të mundshme,
Ne ju rekomandojmë që të shkoni në metro ose autobus, të luani me fëmijët e
tjerë, le të bëjnë gjëra, dhe mes tyre, biçikleta do të jetë zgjedhja e tyre. Ata
nuk mund të ngasain biçikletën e tyre ,por duhet të përdorin një karrige të
përshtatur ose një tandem? Fenomenale, sepse shumë prej fëmijëve që kanë një
aftësi të kufizuar motorike shfaqin një kapacitet intelektual të paprekur.Ata
duhet të jenë njerëz sa më të përshtatur të jetë e mundur.
Fjalët e secilit konfirmojnë: në një mënyrë apo tjetër, çiklizmi është i mundur
pothuajse të gjithë. Nga këndvështrimi i tij Federico Meziat e bën të qartë:
"Mos kini frikë," thotë ai, "sepse gjithçka është e mundur, me
më shumë ose më pak përpjekje gjithçka është arritur. Nëse unë mundem atëherë
dhe ju mundeni. Nuk ka rendesi cfarë aftësi të kufizuara keni: çdo gjë mund të
kapërcehet duke e vënë në anën tuaj dhe pastaj do të shihni se jeta është shumë
më e mrekullueshme.”
