Udhëzuesi I Blerësit: Zgjedhja e biçikletës së parë

Të blesh biçikletën tënde të parë është një proçës që mund të krijojë më shumë probleme se sa zgjidh. Shumë dashamirës të dyrrotakut, janë dekurajuar nga sasia e madhe e informacionit që qarkullon si dhe një sasi e konsiderueshme shitësish të painteresuar dhe të paangazhuar.

Dhe nëse spo blini biçikletë për veten tuaj, por vogëlushët tuaj janë në kërkim ky artikull mund tju vijë në ndihmë…

                                                Udhëzuesi I Blerësit: Zgjedhja e biçikletës së parë.

Keshilla e parë që mund tju japim, dyqanet e biçikletave janë aty për tju ndihmuar. Përndryshe do ishte e pamundur të zgjidhje diçka në gamën gjigande të dyrrotakëve.

Blerja e një biçiklete duhet të jetë një eksperiencë e bukur. Po blini diçka që ka gjasa nesër të ndryshojë mënyrën e mendimit për çeshtje të mëdha e të vogla. Ndaj, nuk duhet marrë lehtazi duke kryer një blerje të shpejtë dhe të gabuar duke cunguar kënaqesinë e pedalimit dhe duke ulur kështu gjasat që pedalimi të kthehet në përditshmëri. Kështu, duke kaluar nëpër dyqanet e biçikletave duhet të kërkoni atë I cili do përshtasi nevojat e pedaluesit me mjetin. Kjo mbetet një vlerë në cilëndo moshë. Është ai I cili do përqëndrohet në blerje më shumë se në çmimin e biçikletës dhe në kryerjen e blerjes së shpejtë. Është ai I cili do ju japë një eksperiencë të lehtë dhe të këndshme blerje.

Si hap I parë përzgjedhës, nga eksperienca, nëse brënda 20 sekondash nga momenti që futeni në dyqan nuk keni një sinjalizim miqësor që dikush do ju shërbejë shumë shpejt, provoni një tjetër dyqan. Mirëkuptimi dhe përqasja me blerësin janë dy vlera madhore të shërbimit të klientit. Nëse nuk ndodhin në fillim të transaksionit, ka gjasa te mos ndodhin fare. Sigurisht mund të duhet të provohet në disa dyqane derisa të gjëjdet ai I cili do prezantojë jo vetëm mallin por dhe shërbimin, por në fund do shikoni që këmbëngulja juaj do shpërblehet.

1. Qëllimet në pedalim

Është shumë e shpeshtë të blihet pa arsyetim në biçikletën e parë. Shpesh njerëzit blejnë me mendimin që të shikojnë nëse do u pëlqejë të pedalojnë. Postulati, “po e blej, që të shikoj nëse do më pëlqejë” dëgjohet spesh dhe po aq shpesh godet llogjikën si çekan I inatosur. Ky lloj blerje bazohet tërësisht në çmim, në vënd të përshtatshmërisë. Kështu, dy gjëra ndodhin: ndalojnë së pedaluari pasi kanë zgjedhur një biçikletë shumë të rëndë apo shumë të vogël ose pasi shumë shpejt tejkalojnë performancën e biçikletës dhe detyrohen të rishpenzojnë në një biçikletë që mund të kishin konsideruar që në fillim.

Mendoni se çfarë qëllimesh keni për biçikletën tuaj. Nëse kërkoni diçka sportive, synoni në materiale të lehta dhe paksa të shtrenjta. Nëse kerkoni pedalim relaksues në park, një hybrid me çmim mesatar është ajo që do ju kënaqi. Mendoni veten në këto dy ikona dhe ajo e cila ju ngjit më shumë është edhe përgjigja kur shitësi tju pyesë se çfarë pedalimi dëshironi të bëni.

2. Miti I “një biçikletë për të gjitha përdorimet”

Një ndodhi tjetër e shpeshtë në dyqanet e biçikletave është mendimi që të kërkohet një biçikletë e cila bën çdo gjë nga pak. Ky koncept është hutues dhe vjen nga të gjithë ata të cilët, si në rastin e parë, skanë vendosur për qëllimet e tyre mbi pedale. Nuk ekziston një biçikletë universale për pedalim në qytet, pedalim sportiv dhe për pedalim në mal. Ekzistojnë modele të cilat janë disi të përshtatshme për pedalim të përzier, por asnjëherë nuk duhen pasur në mendje kur ke një target pedalimi të qartë pasi asnjëherë nuk do performojnë ashtu siç dëshironi.  Edhe pse shpesh mund të pedalosh në disa terrene me një biçikletë, vihet re që njerëzit edhe pse duan fleksibilitet në variantet e zgjedhjes më pas nuk pedalojnë në disa terrene por preferojnë një. Ndaj mirë është të jemi të qartë cili është ky terren dhe të blejmë diçka që I përshtatet plotësisht jo pjesërisht.

3. Mos shikoni ngjyrat

Të gjithëve na tërheq moda, sigurisht, por një nga rastet ku pamja sduhet tju udhëheqë është gjatë blerjes së një biçiklete. Ajo e cila do ju tërheqi syrin, jo domosdoshmërisht është ajo e cila funksionon për ju. Mendoni fillimisht nevojat dhe rehatinë tuaj në përdorim dhe në nivel të dytë, pasi të shikoni çfarë ju ofron tregu, zgjidhni ofertën e cila ju kënaq dhe vizualisht.

Pra, çfarë tipi jeni?

Biseda që duhet të kryeni me veten tuaj do përqëndorhet në tre kategori të mëdha që shpesh japin ndihmën kryesore në përzgjedhje.

Urban / Hybrid

Kjo kategori përkët atyre që po I bashkohen efektit ortek që po përfshin qytetarët e botës për të pedaluar në qytete. Shumë prej tyre skanë pedaluar që kur ishin fëmijë, shumë të tjerë duan të pedalojnë ato 5-6 km për në punë/shkollë që çdo ditë I bëjnë me makinë apo këmbësorë. Në këtë katëgori shpenzohet për siguri dhe rehati në pedalim. Nuk është e nevojshme të orientoheni në trupa karboni apo sisteme frenimi shumë të ndërlikuara. Modelet hollandeze mund tju japin një ide të qartë të asaj që do ju shërbejë në funksionalitet, shpejtësi, siguri dhe rehati.

Biçikleta Kursi

Nëse ju pelqen jeta sportive intensive dhe e gjeni veten shpesh të mërzitur me biçikleta me pesha të mëdha dhe performancë që lë për të dëshiruar. Vlen të vihet në dukje që kjo kategori ka çmime pak më të kripura dhe se çmimet mund të variojnë shumë nha modeli në model për shkak të materialeve dhe teknologjive të përdorura. Çmimet këtu duhen analizuar me kusht parësor ambicjen dhe dëshirën tuaj për të marr maksimumin nga blerja juaj dhe efektivisht nga përdorimi I mëtejshëm. Nëse bashkëbisedoni me stafin e dyqanit mund të merrni shumë informacione kyçe që do ju vlejën në përzgjedhje. Sistemet e frenimit, ato të marrsheve, konstruksioni I trupit (gjeometria dhe materialet) janë faktorë që duhet ti përzgjidhni në mënyrë shumë të personalizuar që çdo qindarkë që do shpenzoni të vlejë.

Mountain Bike

Nëse ju pëlqen të bëni ngjitje malore apo dhe udhëtime nëpër shtigje pyjore, kjo kategori du ju përshtatet më shumë. Përgjithësisht në këtë kategori do shikoni një varietet të gjërë zgjedhjesh pasi ekziston një varietet terrenesh të çregullta që mund të pedalohen. Tre nëndarje të mëdha: Rigid (pa amortizatorë); Hardtail (amortizator përpara) dhe Full Suspension (me dy amortizatorë). Këto nëndarje kanë kontroll në ndryshim mbi terren, më shumë kontroll jep çmim më të lartë. Edhe në këtë kategori kemi një specifikim të lartë të materialeve dhe teknologjive që japin kombinime të ndryshme dhe për pasojë çmime të ndryshme.

Sigurisht që ekzistojnë më shumë se 3 tipe pedaluesish, por të gjithë ndahen në këto 3 kategori të mëdha. Krijoni një mendim tuajin bindës dhe kërkoni bashkëpunim me dyqanet që të informoheni në blerjen tuaj të parë por edhe të dytë…

Provinciali I vonuar I Inovacionit Urban...

Ku I vendosin të gjitha qytetet biçikletat e tyre. Mbi tokë. Në nivelin e sistemit rrugor. Të ndërthuren dhe ato në kolazhin e bukur të qytetit. Epo, jo të gjitha qytetet….

Të gjithëve na rastis të njihemi me njerëz të mrekullueshëm, inspirues që I hasim në udhëtime pune apo argëtuese. Gjithashtu na rastis të shikojmë shumë gjëra në qytetet që vizitojmë. Dhe midis tyre është e pashmangshme të shikojmë dhe çudira që na lën pa fjalë dhe na irritojnë. Sidomos në infrastrukturë. Mbetem I shtangur nga inspirimi I krijuesve të korsive që vendosen në anën e gabuar të vëndparkimeve të automjeteve, ose që vendosen në zonën e hapjes së dyerve të këtyre automjeteve. Mashtrimet më të mëdha të infrastrukturës së biçikletave. Ujku nën lëkurë deleje.

Pavarësist dekadave të funksionimit të mbarë të rrjetave rrugore të dedikuara për pedalues, ku dhjetëra mijëra çdo ditë krijojnë lehtësim të rëndësishëm të trafikut në qytete, në vënde të tjera ndodhin ende gabime të mëdha. Shikojmë ide që hidhen në tavolinë nga inxhinierë dhe planifikues urbanë të cilët qartazi nuk pedalojnë në qytetet e tyre. Krijime Frankenstainfrastrukturore të gatuara në laboratorin e ndonjë doktori të çmendur.

Rrugët e qyteteve tona, disa prej tyre me një histori 7000 vjeçare, janë hapësirat më demokratike në historinë e Homo Sapiens. Kur automjeti u prezantua në përditshmërinë e qyteteve tona, nisi një diktaturë urbane ende e parrëzuar që krijon kushte të njëanëshme. Sigurisht të gjithë jemi dëshmitar të shpërthimev  revolucionare që kanë ndodhur dhe kanë krijuar kushte pak më të favorshme për pedaluesit urbanë. Avokatura pasionante e biçikletave, në çdo ditë e më shumë qytete, mblidhet dhe rekruton mëndje dhe zemra që rrahin nën ritmin e një zinxhiri biçiklete të papengueshme. Nga njerëz të mëdhenj janë dëgjuar deklarata të jashtëzakonshme. Një që do doja të veçoja, deklarata e ish-kryebashkiakut të Parisit, Delanoe : “Fakt është që makinat nuk kanë më vënd në qytetet e kohës sonë”. Ai mbështeti mendimin me aksion duke transformuar Parisin në 13 vite mandatesh të pandërprera. Puna e tij vërtetë fryëzuese përfshiu infrastukturë për pedaluesit, rregulim gjithëpërfshirës të trafikut dhe shumë elemente të nevojshme.

Nga ana tjetër regjimi motorristik vazhdon të diktojë shumë qytete që vujanë dhe kërkojnë rrugëdalje. Bashkë me shpresën që ekziston, shpesh përballemi me koncepte që na bëjnë të habitemi me nivelin e ulët të mendimit që është hedhur në to. Shpesh herë këto koncepte ngjajnë pashmangshmërisht me atë fëmijën që në çdo orë mësimi se ka vëmëndjen dhe bezdis gjithë klasën me sjelljen e pamatur dhe shakatë pa sens që vetëm rrespekt nuk mbledhin. Në hapësirën e modernizimit të qyteteve tona, duket qartazi që ky fëmi është Londra.

Si u arrit që ky vënd të japi tre, as një as dy por  tre, koncepte massive të cilat habisin me nivelin e tyre të ulët në dy fusha – inteligjencë dhe kuptim të jetës urbane dhe rolit të biçikletës në qytete në këto 130 vitet e fundit?

Në të majtë, akti I parë I komedisë urbane (që më shumë do veprojë si tragjedi). Skycycle nga Norm Foster. Vendosja e pedaluesve të përditshëm në një raft me urdhër të regjimit diktatorial të automjeteve. Mbajtja e këtyre bezdive jashtë rruge duke I ofruar akses minimal në gjëra me rëndësi të vogël si… shkolla, vëndet pune, dyqane, administratë etj. 

220 milionë Paund  për fazën e parë për 220 kilometra…. Në një vepër ku të 400.000 pedaluesit përfitues do paguajnë 1 Paund sa herë aksesojnë veprën. Marie Kastup (Menaxhere Projektesh nga Kopenhageni) thotw që edhe nëse Kopehageni do I kishte këto sasi lekësh, nuk do ndërtonte diçka si Skycylce pasi do largonte pedaluesit e qytetit nga nevojat e tyre dhe qytetin nga pjesa tij më dinamike.

Disa njerëz kanë barazuar  projektin  Skycycle me Urën Gjarpër në Kopenagen. Jo. Gjarpëri është një urë, e cila shërben për të zgjidhur një problem lokal. Jo për të larguar pedaluesit urbanë nga rrugët.

Akti I dytë I absurditetit është një korsi pluskuese mbi lumin Tames për pedalues dhe këmbësorë.

600 milionë Paund.

Jo më shumë se 20 km.

Dhe biletë hyrje 1.5 Paund për çdo përdorues.

Me këtë “projekt”, s’di as ku ta nis. Renderi prezantues mësipër nuk na tregon as për rampa aksesi në vepër. I shërben argëtimit apo nëvojës? Kush e di? Kujt I intereson?... Akoma një arkitekt I cili është mendërisht I larguar nga realiteti I jetës në qytet.

Dhe së fundmi, akti I tretë. Gjëja e fundit që do shikosh para se të largohesh nga zyra. Diçka që pasi e ke parë, nuk mund ta harrosh asnjëherë. London Underline (Vija Nëntokësore e Londrës). Nju Jorku duhet të jetë shumë I ofenduar nga kjo referencë për High Line-in e tij.

Mirësevini në anën e errët të pedalimit urban. Nëse Skycyle dukej jo praktike, ky project më lë pa fjalë.

Dëbimi I pedaluesve, duke I vendosur në ajer, mbi ujë dhe tashmë nën tokë.

Largojini këta njerëz nga AutoCAD dhe Maya.

Janë turp përpara gjithë qytetarëve të Londrës që kuptojnë (edhe nëse nuk pedalojnë). Ata të cilët përpiqen të korgjojnë kaq shumë gabime të trashëguara apo të reja në qytet. Nëse jeni kuriozë, ekzsiton dhe një prezantim në video I këtij “koncepti”

Sigurisht, ideja është përdorur dhe më parë. Tunele për pedalues. Tunele që shërbejnë për një udhëtim specifik nga pika A në pikën B. Si ai në San Sebastian. Si ai që është ndërtuar nën lum në Roterdam në vitin 1930. Por kemi mësuar shumë në këto rreth 100 vite. Hollandezët kanë bërë një punë të mrekulueshme me nënkalimet si dhe me mbajtjen e tyre të ndriçuara dhe me oksigjen. Në Danimarkë, dhe në ato pak parkime biçiketash të errëta që ekzistojnë vendoset muzikë dhe ndriçim për të krijuar një ambjent miqësor dhe evitohet sa më shumë përdorimi I tuneleve duke u kufizuar në nënkalime që I shërbejnë vazhdimit të lëvizjes si për biçikletat por dhe automjeteve. Mbajtja e pedaluesve mbi tokë, në nivel rruge, është standarti në të dyja këto shtete.

Nëse kërkoni për inovacion, në infrastrukturën e biçiketave do të shikoni se si vendoset theksi në nevojat e pedaluesve dhe I shërben disa funksioneve llogjike dhe praktike. Ura Gjarpër është një shëmbul I mrekullueshëm. Rrethrrotullimi Pluskues në Eindhoven, edhe ky. Udha e Gjelbër e pedaluesve akoma më shumë. Shëmbujt janë të shumtë.

Gjithashtu vihet re që këto inovacione janë të thjeshta në natyrë. Të thjeshta, racionale dhe funksionale. Bazohen në kuptimin e funksionimit të biçikletës në qytet, në të kaluarën të tashmen dhe të ardhmen.

Kemi ato që na duhen. Dimë ato që na duhen. Për të zhvendosur mendimin ne forma moderne dhe inteligjente të transportit.

… dhe diçka e fundit pas kësaj vepre me tre akte, për të lindur pak shpresë. Një urë e re mbi lumin Tames, Ura Kopësht– garden bridge -  që ofron ndërlidhje dhe hapësirë parku në një qytet me nevojë gjigande për të dyja. 

Por jo… me sa po duket, mbi urë nuk do lejohen pedaluesit!

Provinciali I vonuar godet sërish. Duke prishur mësimin. Tokio dhe Berlini e injorojnë. Kopenhageni dhe Parisi po I pregatisin një kurth pas mësimi. Buenos Aires, Nju Jorku dhe Dublini e tregojnë me gisht dhe qeshin me të madhe…

Qytetet duhet të evolojnë duke mbetur të këndshme për qyetetarët. Urojmë që ky shembull qyteti që zgjedh rrugën e gabuar të frymëzojë të tjerë për të vepruar drëjtë.