Bicikleta tashmë njihet si forma më praktike e transportit.
Megjithëse si e tillë shumë qytete të Shqipërisë nuk kanë asnjë infrastrukturë biçikletë. Me mangësi është edhe qyteti ynë,
Tirana. Dhe pse dhjetëfish më e lirë krahasuar me investimet në infrastrukturën
e automjeteve, bicikleta nuk gëzon ende vëndin e duhur në rrugët tona.
Gjëja më e trishtuar është se shumë politikëbërës në qytete
dhe qarqe në të gjithë vendin mendojnë se është krejtësisht e pranueshme që të
ketë një korsi biçiklete pak këtu dhe pak aty, duke i detyruar ciklistet të
akrobatojnë në trafikun e makinave. Një infrastrukturë e këtillë përvec se e
rrezikshme është një shaka e hidhur që mund të marri jetë ciklistësh.
Steve Patrick Adams ka vizatuar një karikaturë e cila nxjerr
në pah këtë absurditet, në mënyrë të qartë dhe të kuptueshme nga kushdo.
Karikatura mund të duket paksa gallatë por në të vërtetë është e trishtë. Ajo ngre
problemin për të gjitha qytetet që mendohen si miqësore me mjedisin dhe
bicikletën, duke vizatuar korsi të bukura tek-tuk, në të cilat ciklistët gjejnë
pak strehim në mes trafikut, por jo një rrjet të mirëfilltë dhe të lidhur që
mbron dhe siguron ciklistët.
Fatkeqësisht ndodh shpesh që të vetëkënaqur me segmente
korsish nuk janë vetëm politikbërësit por edhe vetë çiklistët. “Kjo është më e
mira që Bashkia mund të bëjë”, ose “Shikoni sa korsi po shtohen” janë shprehje
që fatkeqësisht i flasim dhe mes nesh. Që bicikleta të ketë vëndin e duhur në
rrugë dhe ciklistët të jenë vërtet të sigurt, njerëzit, ciklistët dhe politikbërësit
nuk duhet të pranojnë një infrastrukturë bicikletë si kjo në këtë karikaturë.
(Rruga mbaroi sërish, tani me duhet ta ndaj rrugën me trenin)
No comments:
Post a Comment