Shqiperia! Det dhe Biçikleta!

Shqiperia! Det dhe Biçikleta!

E keni parasysh ate radhen e madhe me makina para tunelit ne Vlore?
Kur mallkon veten pushimet diellin vapen? Shmange! Si? Simonetta Bike and Tuors ne fakt e sugjeron pedalimin turistik per te huajt por une them se, keshillen e saj, mund t’a ndjekim edhe ne vete. Ne qe pretendojme se e njohim vendin tone e ne fakt e njohim fare pak Ne qe mendojme se e kemi pershkuar Jugun, por ne fakt rralle here e kemi ndjere eren e bregut ne fytyre…

Jo me larg se para disa ditesh shkruajtem gjere e gjate per turizmin, per zemren e madhe ( qe shpesh rezulton te jete nje thike me dy presa) per “te jashtmit” qe na kane zgjedhur e per pergjegjesine qe kemi per t’u treguar se ne jemi ne lartesine e duhur te zgjedhjes se tyre. Deshmi e vizionit tone eshte pikerisht kjo oferte e bukur nga Simonetta Bike and Tours. Simonetta, kjo zonje e nderuar, bashkeshorte dhe nene e dy djemve, pas vitesh pune me organizata te ndryshme qe kane ne qender mjetin ekologjik, vendosi te themeloje kete ‘ndermarrje’ e cila vepron nen sloganin “Aventure mby dyrrotak, per turiste kureshtare”

Oferta qe perfshin Shqiperine, e nis rrugetimin ne Fier, prane Apollonise antike, per te vazhduar me Narten, Vloren, Llogarane, perlat e Jugut gjer ne Butrintin e bukur. Deti I kalter e I kthjellet, fshatrat e vjeter, ku dallohen tek-tuk zoterinj mjekerbardhe qe gjerbin kafe’ e luajne tavell, ullishtet qe alternohen me pyje me bredha, apo peisazhe ku lisat kryelarte tregojne qiellin. Natyra e thyer propozon male te ashper, tarraca te kultivuara, kodrina te buta, copeza toke ku here mbizoteron grija e here e kuqja, si dhe kanione te perftuara nga gerryerja e lumenjve. Pas eksplorimit te bregut, pedalimi vazhdon ne dy qytete historike, trashigimi te Unesco-s :Gjirokastra e Berati si dhe me nje rafting te mrekullueshem ne lumin Osum, rafting I preferuar mjaft nga turistet evropiane. Shqiperia pelqehet dhe josh, jo vetem per natyren, detin, ao peisazhet por edhe per atmosferen dehese qe te shpon hundet, per njerezit buzagaz, te bute e mikprites qe ndesh aty, si dhe per krenarine me te cilen ata jetojne jeten e tyre te thjeshte. Kjo eshte pak a shume didaskalia qe shoqeron udhetimin ne Shqiperine tone te dashur, didaskali e cila, me duket mua, frymezon jo vetem turistet, por edhe vete ne. Dyrrotaku ehte gjithmone alternative me e mire.

Permbysja e Miteve Biçiklete!

Shembje e Miteve të Kulturës së Biçikletës

Nëse ka diçka që dëgjohet shpesh, është që shtete si Hollanda dhe Danimarka kanë komunitete të stërmëdha çiklistash pasi janë mjaft të sheshta nga ana horografike. Prej vitesh dëgjohen të njëjta gjëra dhe kjo është midis tyre.

MITET DUHEN RREZUAR

Së pari, edhe pse Hollanda është disi e sheshtë, përveç disa zonave kodrinore/malore, deri dhe në himnin kombëtar krenohet për malet dhe kodrat. Pra edhe pse Kopenhageni është i sheshtë, pjesa tjetrër e vëndit nuk është. Qyteti i dytë, Aarhus është mjaft kodrinor. Si Sidnej ose Gotenburgu.

Në fakt, karakteristikat gjeografike e dy shteteve dhe dy kryeqyteteve, kanë pak lidhje me faktin e numrit të lartë të çiklistave në këto shtete.

Në Danimarkë e Hollandë, ekzistonin Unione Çiklistësh ashtu si kudo. Kur çiklizmi u bë sport – gjë që ndodhi me shpejtësi e me impakt të madh – unionet e çiklistëve në shumë vende u duhej të konkuronin me unionet sportive të çiklistëve. Në Hollandë e shikuan biçikletën si një aktivitet social për njerëzit me shumë përfitime shoqërore. Ata madje ndaluan për një kohë të caktuar garimin me biçikletë në mënyrë që të ruanin biçikletën si pjesë integrale e kulturës së tyre.

Në Danemarkë, unionet e çiklistave ishin të mirëorganizuara dhe politikisht aktive që në fillimet e tyre përgjatë shekullit të 20-ë dhe qëndruan të tilla. Në të dyja shtetet unionet ishin të fuqishme dhe në rolin e avokatëve zanorë të biçikletës zërat e tyre dëgjoheshin fuqishëm.

Eshtë çeshtje historike dhe politike. Kur Revolucioni i Parë i Biçikletave përfshiu botën përgjatë viteve 1800 dhe 1900, gjithkush dhe gjithandej në botën e industrializuar, ngiste një biçikletë. Biçikleta çliroi gruan dhe çliroi klasën puntore.

Përtohet nga ai ndikim i atëhershëm deri dhe sot. Ndaj pedolet në ato vende, jo prej sheshtësisë së terrenit. 

HISTORIA PERSERIT VETVETEN

   Njerëzit dhe shoqëritë kanë kujtesë të shkurtër. Pjesa më e rendësihme për tu kujtuar gjatë “qaravitjeve” për maloret apo motin jo të favorshëm është që njerëzit i ngjiteshin atyre maloreve me biçikleta më të rënda se e jotja ose dhe pa një biçikletë në mot të njëjtë apo dhe më të keq. E bën për dekada e dekada.

Pra le të mos kemi si justifikim që përdorin disa për maloret.

Arsyetimi i motit është akoma dhe më qesharak. Janë arsyetime të bazuara në perceptime personale të pambështetura nga historia apo trashgimia kulturore e shoqërore.

Ekziston potencial për pedalim praktikisht kudo. E dimë pasi kishim një numër të madh pedaluesish në shumë e shumë zona. Pikë.

PER NE KODRA.

Për sa kohë po rrëzojmë mite sheshtësie, hidhini një sy listës së qyteteve më miqësore ndaj biçikletës që është krijuar nga copenhagenize.com bazuar në udhëtime të regjistruara si dhe sisteme qeradhënie biçikletash. Përveç qyteteve me topografi të sheshtë që shfaqen në listë, kemi dhe qytete mjaft kodrinore si Goteburgu, Aarhusi, Tokio, Stokholmi dhe Berni.

KODRA AJRI

Pak e çuditshme është që njerëzit nuk përmendin asnjëherë erën. Të përpiqesh të pedalosh, gjatë një stuhie me forcë sa ajo e një uragani, në një mëngjes Janari të errët. Deti i Veriut bën atë që mundet për të rrezuar çiklistët. Më kot duhet shtuar.

Ciklisti hollandez profesionist Johnny Hoogerland thekson atë që njihet në vëndlidjen e tij dhe në Danemarkë. Të pedalosh këtu në erërat që kemi këtu është thuajse njësoj si të pedalosh në Malësitë Pireneze.

Por kjo nuk i pengon çiklistët.

NUK JEMI TE VETMIT

Dhe për sa kohë jemi në temë, le të ezaurojmë dhe mitin që vetëm Amsterdami dhe Kopenhageni pedalojnë.

Përballje me realitetin.

Biçikleta përdoret gjëresisht thuajse gjithandej në Europë. Më shumë në Veri të Europës, padiskutim, por Qytetet e Reja në Pedalim si Barcelona apo Sevilia (me një verë mjaft të nxehtë) po minojnë rregullisht mitin me vepra, jo me fjalë.

Shënim, maloret e kodrat e Barcelonës nuk janë fort të negjizhueshme.

Kush po pedalon në to?

Njerëz të zakonshëm, me rroba të zakonshme, mbi biçikleta të zakonshme.

Le të hedhim një sy mbi qytetet e lëna mënjanë që gëzojnë numër të lartë pedaluesish të rregullt (krahasuar me të përgjithshmin e rajonit).

Në Parma të Italisë, 20% e të gjitha udhëtimeve bëhen mbi pedale. Për krahasim, qyteti Davis në Kaliforni të ShBA ka një përqindje prej 17% (një nga më të lartat në ShBA).

Në vijim kemi qytetin e Ferrara, Itali rreth 50km nga Bolonja. Këtu 31% e udhëtimeve kryhen me biçikletë.

Qyteti i rradhës, Vasteras në Suedinë qëndrore. I ftohtë i akullt në dimër, por megjithatë 33% e udhëtimeve kryhen dhe këyu me biçikletë.

Shpesh bie shi në qytetin e Kembrixhit në Britani. Kjo nuk i ndalon banorët e saj të përshkojnë 27% të distancave të tyre mbi dy rrotave të lëvizura me muskuj këmbësh.

Shumë qytete Gjerman shijojnë kulturën e dy rrotave. Në Munster 30% e të gjithave udhëtimeve bëhen me biçikletë.

Tani që një listë e gjatë qytetesh me Parisin, Berlinin, Barcelonën  e shumë të tjera, po investojnë në infrastructure, përdorimi i biçikletës në Europë është në një rritje të pandalshme.

Mbi 60 qytete kanë programe qiramarje biçikletash, numër ky që rritet cdo tremujor të vëzhguar dhe jemi krenarë që dhe Tirana është prej vitesh midis tyre me anë të programit EcoVolis.

MADHESIA NUK KA RENDESI

Kopenhageni është i treti qytet europian në renditjen e qyteteve me rritje në madhësi. Njerëzit ngasin automjete deri dhe për 90 minuta që të arrijnë në qendër.

Zgjidhja vjen me kombinim.

Pedalohet deri në stacionin e trenit – merret treni – pedalohet për në punë distancën e mbetur. Treni/metroja me pavarësinë e tij/saj nga trafiku i automjeteve, shpejtësinë dhe shpeshtësinë e tij/saj janë mjete ideale për të mos u demotivuar nga pedalimi i përditshëm.

Për të krijuar pak impakt me shifra, rreth 40% e europianëve nuk banojnë më larg se 10km nga puna e tyre… Ky është një numër i madh pedaluesish të rrgullt.  - ЄК

Biçikleta në ndihmë të bizneseve të vogla!

Biçikleta në ndihmë të bizneseve të vogla!

Studimet më të fundit dëshmojnë se biçikleta luan një rol kyç në zhvillimin e bizneseve lokale, ndryshe bizneset e vogla. Rasti me i fundit është në “Magnolia Street”.

Në vitin 2008, kjo rrugë ishte vetëm për makina. Rruga kishte dy korsi në çdo drejtim, dy prej të cilave përdoreshin kryesisht nga makina, plus disa çiklistëve guximtarë.

Në 2009 u rikonstruktua me 4 korsi, 2 për makina dhe 2 për bicikleta. U kthye në një rrugë ne dietë për makinat dhe ishte një sukses i vërtetë – shprehet Kevin Buchanan, një muzikant lokal dhe banor i lagjes.

Suksesi i këtij riorganizimi të rrugës ishte korsia e bicikletës, menjëherë të ardhurat e restoranteve përgjatë rrugës u rritën në një total prej 179 %.

"Kjo nuk ishte rastesi," shton Buchanan, "duke hequr 1 korsi makinash dhe zëvendësimi i tyre me 1 korsi për biçikleta pati efekte mahnitëse për bizneset. Natyrisht një rrugë më e sigurt, me lëvizje më të ngadaltë dhe mjedis më të mirë për çiklistët/ndihmoi biznesin. "

Përpjekjet për të rigjallëruar rrugën e makinave çuan në shtimin e parkimeve të reja. Kështu në mes të komunitetit u ngrit një parking me plot 320 vënde makinash; ndërkohë që vetë bizneset lokale morën menjëherë masa, duke siguruar parking për rreth 160 biçikleta.

Kostoja totale për parkingun ishte mbi 5 milionë dollarë. Ndërsa totali për blerjen dhe instalimin e parkimeve të biçikletave ishte vetëm $ 12,000 më pak se kostoja e një hapësire të vetme parkimi për makinën.

Në vitin 2012 kthehemi sërish në rrugën “Magnolia”, garazhdi ishte pothuajse bosh, ndërsa vendparkimet e biçikletave para restoranteeve dhe bareve të lagjes i gjejmë të tejmbushura. Shumë bar- kafe buzë rruge, kanë nevojë për akoma më shumë vende parkimi për bicikletat, dikush tek tuk kishte hapur vend dhe brenda lokalit për të akomoduar bicikletat e shumta. Hapësirat në lagjen tonë ishin dyfishuar dhe kjo ishte fitore e madhe për tërë komunitetin.

Nga të gjitha drejtimet, ky  përmirësime ishte një investim i shkëlqyer. Tashmë të gjitha rrugët e tjera të kësaj lagje kishin në plan të zhvillonin të njëjtin projekt për akomodimin e bicikletave.  

Rasti i kësaj rruge tregon, se përmirësime specifike për ti bërë rrugët më miqësore për bicikletat kthehet në një mrekulli për bizneset e lagjes. Pronarët e bizneseve tashmë janë më të interesuar se kurrë për këtë ndërhyrje të domosdoshme.

Pjesë e këtij përfitimi vjen dhe nga fakti i thjeshtë se bicikletat dhe korsitë e biçikletave kanë një efekt qetësues në trafikun e makinave. Kur trafiku në rrugët e qytetit ulet sadopak, edhe në qoftë se numri i makinave është i njëjtë, rrugët bëhen gjithsesi më të qeta dhe më të këndshme për të lëvizur. Më shumë njerëz lëvizin të sigurt qoftë duke ecur dhe pedaluar. 

Në këtë mënyrë rritet niveli dhe cilësia e jetesës në komunitet, rriten investimet lokale, dendësia e bizneseve  dhe vlerat e pronave. Ka më pak aksidente, më shumë siguri për fëmijët.  Këto janë të gjitha të matshme dhe të vërtetuara nga eksperienca e qindra komuniteteve që e kanë përqafuar këtë ndryshim. Përveç bizneseve edhte një shpëtim dhe  për vetë banorët.

Por kur korsitë e biçikletave, parkimet e biçikletave dhe “dietat” rrugore për makinat hasin kundërshitimin e bizneseve lokaleve dhe pushtetit lokal ky zhvillim bëhet i pamundur, duke sjell kundërshti, vështirësi dhe në ato rrugë ku ka vërtet fluks të lëvizjes me bicikleta. Kjo ndodh shpesh se pronarët apo biznesmenët janë skeptic në faktin se ata që lëvizin me bicikleta do të shpenzojnë para në bizneset e tyre.

Një rast i ngjashëm për shembull ndodhi në “Polk” Street në San Francisko, ku një plan për të bërë një korsi për biçikleta u luftua më shumë nga tregtarët lokalë, pasi do të reduktonte vendparkimet e bicikletave. 

Një gjë të ngjashme vërejmë edhe në Tiranë. Mungesa e parkimit, pluhuri dhe zhurmat e makinave nuk na krijojnë asnjëherë mundësinë të ulemi të qetë të shijojmë kafen buzë rrugës. Të gjithë ata që kanë makina pazarin e kryejnë më lehtë pranë Qendrave Tregtare jashte Tirane ku kanë të siguruar dhe parkingun, duke çuar drejt falimentimit bizneset e vogla të lagjeve. Parkimet gjithashtu zënë pothuajse të gjitha hapësirat brenda lagjeve, shpesh dhe trotuaret duke e bërë tërësisht të pakëndshme një shëtitje rreth e rrotull lagjes. Asnjë biznes, restorant apo bar-kafe nuk mund të sigurojë më shumë se 2-3 vënde parkimi për makinat, duke reduktuar ndieshëm klientët. Janë të shumta arsyet që komuniteti dhe biznesi duhet të mbështesin korsitë e biçikletave, por mbi të gjitha duhet mbështetur revolucioni i biçikletave që tashmë ka filluar. #LiroKorsite

Pushime me Bicikleta në Hollandë!

Pushime me Bicikleta në Hollandë! Kudo shtigje të mbrojtura enkas për biçikletat!

Mënyra më e mirë për të eksploruar Hollandën është biçikleta. Pedalimet nëpër duna dhe përgjatë bregdetit, duke ndjekur lumenjtë, qytetet më të bukura dhe fshatrat piktoreske, janë e vetmja mënyrë për të njohur Hollandën e vërtetë. Kudo me shtigje të mbrojtura enkas për biçikletat.

Pushime të organizuara me biçikletë nga Dutch Bike ose Cycletours ju japin mundësinë të zbuloni Hollandën sipas mënyrës hollandeze. Këto grupe kanë krijuar jo vetëm rrugëtimet më të mira, por  po bëjnë dhe një punë të shkëlqyer në organizimin e udhëtimeve me bicikleta.

Për ta nuk ka asnjë problem për bagazhet e mëdha që ju mund të keni me vete. Të gjitha vijnë nga pas nëpërmjet “cargo bike”. Nëse keni biçikletën tuaj, perfekt, kurseni ca para ndryshe mund ta merrni me qera përgjatë gjithë udhëtimit.

Peisazhet e këtyre udhëtimeve janë përrallore. Akomodimi i shkëlqyer, jo vetëm në hotele por disa ditë janë edhe në anije.   

Kombinimi Tren - Biçikletë

                                 

Pse vlen të përdorësh kombinimin Biçikletë – Tren.

     E përditshmja na vendos në lëvizje me gjatësi të vogla nën 20km.

                                                                                              Por jo gjithmonë.

     Për arsye të ndryshme na duhet të përshkojmë distanca mjaft të largëta, që në mungesë të kohës dhe aftësive fizike të nevojshme bëhet e pamundur.

Vjen në ndihmë sistemi i transportit hekurudhor. Rritet efektshmëria e trasportit të të dy mjeteve dhe rritet rrezja e veprimit të individëve që lëvizin në këtë mënyrë. 

     Prej shumë vitesh, qytetarë nga shumë kryeqytete dhe qytete europiane vendosin trenin në jetët e tyre, edhe pse biçikleta është zgjedhja e tyre parësore. Shumica e tyre, kombinimin e përdorin për të shkuar në punë, në shkollë ose fakultet por sjan pak dhe ata të cilët shfrytëzojnë ktë skemë për turizëm dhe argëtim.     

     Kjo situatë ka modifikuar dhe vet sistemin e trasportit hekurudor qoftë në parametrat e vagonave, çmimet e biletave/abonimeve si dhe hapësirat e parkimit të sigurt në stacione.

     Nuk mungojnë dhe eksperiencat lokale në këtë kombinim, i përdorur për arsye argëtimi dhe turizmi.

Ajo e cila dallon situatat kombëtare me ato ndërkombëtare është masivizimi i frymës dhe “marrja seriozisht” i kërkesave që kjo skemë të funksionojë në masë dhe me efektivitet. Padyshim dhe investimi...

     Nuk janë të pakta vëndet turistike në Shqipëri të cilat mund të vizitohen në masë për tu shijuar mbi biçikletë.

Nisim me vende bregdetare si Durrësi, Vlora, Saranda ku pedalimi pranë detit është kënaqësi që nuk duhet humbur.

Vazhdojmë me destinacione malore që për adhuruesit e Mountain Bike janë parësore si Gjirokastra, Librazhdi dhe Hani i Hotit.

Me një ristrukturim të kësaj skeme është e paneglizhueshme dhe tërheqja e turizmit ndërkombëtar që bazohet kryesisht në pedalim. Tashmë e kemi një numër visitorësh mbi pedale dhe kjo skemë do sillte vetëm rritjen e këtij numri.

Qoftë në nivel efektshmërie transporti lokal, transporti turistik ose dhe atraksioni ndërkombëtar, kjo skemë jep një shtysë dhe përgjigje. Mbetemi me shpresën që të bëhet pjesë dhe e jetëve tona - ЄК

I love cycling in Albania / Jo gjithmone mjafton “zemra e madhe”

I love cycling in Albania / Jo gjithmone mjafton “zemra e madhe”

Stina e nxehte tashme ka trokitur (perpos diteve te grinjta qe jane kthyer ne sfondin e diteve te fund-qershorit) e keshtu Shqiperia shnderrohet ne nje spotlight turistik tejet interesant per te huajt qe pak apo shume e njohin vendin e vogel ne juglindje te Europes e ne gji te Ballkanit.

Pedalimi mes per mes natyres se virgjer, jetes tradicionale e folkloristike si dhe cultures e historise mijravjecare, eshte nje menyre mjaft e mire per turistet e vendeve te aferta e te largeta, per te njohur vendin e shqiponjave.

Wiiliem Hoffman, Marcos Duiker dhe Mrc Dirkx, pasi u larguan nga Korfuzi, gjate nje trip-i turistik ne Ballkan, u larguan edhe nga paragjykimi per Shqiperine,  (te ciles fillimisht i’a dinin vendondodhjen ne Afrike), duke vendosur keshtu te kalonin kufirin shqiptar tok me dyrrotaket e tyre. Nga Saranda ne Butrint, per te vazhduar me Beratin, Gramshin, Korcen, Erseken, Leskovikun : kudo njerez mikprites e me zemer te madhe, natyre e mrekullueshme me shkrepa malesh e det te bekuar nga Zoti, ushqim i mire, muzike tradicionale e folklor i pasur. Keshtu do t’a kujtojne ata udhetimin e tyre ne Shqiperi, dite me pas,  ne blogun e tyre virtual.

18 vjecari David Athenson, e shtoi Shqiperin ne itinerarin e tij, vec ne momentin e fundit, dhe kjo ndodhi pasi u kujdes te pyeste ne forume te ndryshme, ku pergjigjet qe mori ishin nga me te ndryshmet. Te shumte ishin ata qe dyshonin ne sigurine e pedalimit ne vendin e “humbesve te medhenj por te vertete” ( si do t’a quante Fatos Arapi ne poezine e tij “Gloria Victis”), ashtu sikurse te tjere nga eksperienca e tyre e keshillonin mos t’a humbiste rastin per te vizituar vendin e keqkuptuar gabimisht. Ai do t’a cilesonte si nje nga pervojat me te bukura e me te paparashikueshme te jetes se tij : surpriza ishte natyra e eger e mikpritja shqiptare. Zhgenjimi ishin rruget, jo shume te prirura per turizmin ciklistik, e ketu nuk behej fjale vec per rruget nderlidhese me qyteteve, por edhe per korsite e munguara te bicikletave, brenda tyre.

Rruget, korsite, infrastruktura…

Eh… sikur t’a dinte 18-vjecari Athenson sa e sa bojra kemi shpenzuar per keto tri fjale ne pankarta e ‘Liro Korsite’ e sa shume fryme kemi lene duke thirrur per to.

Keto ishin vec dy nga pershtypjet e qindra turisteve, te cilet kane zgjedhur nder vite, njohjen e Shqiperise permes dyrrotakut, turiste te cilet me hapjen e vendit, premtojne te behen mijra. Ata jane tashme nje realitet, ata tashme kane vertetuar se kane deshiren e mire te na njohur, duke lene pas legjenda paragjykimesh qe mbajne firmen e pushtimit te gjate otoman e te diktatorit Hoxha.

Ne duhet t’u tregojme gjithashtu, se Jemi., e per kete nuk mjafton vec zemra jone e madhe e natyra zemergjere e cila na ka dhuruar peisazhe mahnitese e klime te mire;le ta themi, kjo nuk eshte merite e jona. Merita jone eshte (do te ishte) t’i mbrojme ata qe zgjedhin Shqiperine, te mendojme per sigurine e tyre, permes rrugeve te duhura, korsive te duhura, infrastruktures se duhur rrugore.

Kjo kerkon perkushtimin e institucioneve perkatese, vemendjen e tyre si dhe pergjegjesi te shumefishte. Pergjegjesi – kjo eshte ne fakt, kryefjala e pershtatshme, per kete ceshtje dhe jo vetem.

Guxim do te thote te mbash pergjegjesi e jo t’a largosh ate nga vetja. E per te gjithe ata qe mendojne se pergjegjesite u takojne kauzave te tjera jetike, e turizmi u duket nje kauze e rendesise se dyte, te mos harrojne se turizmi nuk ka te beje vec me diellin, detin, eglendisjen neper shezllone e after-party-t me nje gote ne dore. Turizmi eshte nje pervoje e thelle njohjeje, turizmi eshte nje menyre per te treguar per ne, per ate c’ka ne jemi e per historine tone. Turizmi eshte nje menyre per te c’rrenjosur paragjykime, per te kthyer te pakthyeshmen, per te lene gjurme.

Turistet me dyrrotaket e tyre, na kane zgjedhur. Ne duhet t’u tregojme se jemi ne lartesine e zgjedhjes se tyre. E per kete, nuk mjafton vec zemra e madhe….

 7 ARSYE SURPIZUESE

PER TE PERDORUR DYRROTAKUN

      

      1.      Biçikleta na liron nga stresi i trafikut.

Për një kohë të gjatë është menduar që ngarja e makinës përbën status lëvizje të shpejtë. Ka dhe nga ata që shprehen që lëvizja me makinë përbën një mjet për kontrollin efiçent të kohës së tyre. Kur në fakt ndodh e kundërta. Në sondazhe dhe pyetësore ndaj shoferave, rezulton se automjeti nuk është përgjigja me të cilën ndihen rehat ti përgjigjen trafikut në lëvizjet e tyre. Ngarja e biçikletës sjell përfundim të kundërt. Sjell një shijim të ambjentit ku jetojmë dhe na eviton stresin të krijuar gjatë ditës duke na ndihmuar të zbrazim mëndjen.

      2.      Biçikleta na jep energji.

Arsyeja shkencore që justifikon ndjesinë e mire që na jep pedalimi është që gjatë aktivitetit fizik që kryejmë, çliron dopamine. Dopamina është një neurotransmetues që prej kohësh është atribuar të ndjehurit mire dhe kënaqësisë.

Sipas një publikimi të Revista e Psikosomatikës dhe Psikoterapisë, me dopaminën e prodhuar gjatë pedalimit kemi një rritje me 20% të niveleve të përgjithsme të energjisë trupore dhe një ulje me 65% të ndjesisë së lodhjes që nuk lidhet me aktivitet fizik (pra nga jeta sedimentare).

      3.      Lëvizja me biçikletë kushton më pak. 

Përgjithësisht njerëzit zhvillojnë aktivitetet e tyre të përditshme në një zone të vogël. Nuk përshkojmë më shumë se 20km në ditë që të shkojmë në pune, shkollë, për blerje apo për argëtim. Në këtë situatë, kostot e shoqëruara me këto lëvizje nëse

do bëheshin me biçikletë  janë nga 50 deri 100 herë më të ulëta sesa përkatëset me autoveturë. Për më tepër, lëvizja me autoveturë shoqërohet me kosto “të fshehura” midis të cilave mund të përmendim ato të aksidenteve, të rehabilitimit mjedisor, mirëmbajtjes së infrastrukturës e të tjera si këto.

      4.      20 deri 30 minuta pedalim në ditë na japin gjum më cilësor.

Gjumi i plotë  është baza e lumturisë. Dhe pedalimi sjell një gjum më të shëndetshëm. Siç u përmënd, pedalimi sjell kenaqësi të përgjithshme dhe relaksim duke ulur stresin. Përveç këtyre, sipas Profesor Xhim Horne të Qendrës së Kërkimeve mbi Gjumin në Universitetin e Lafborou, rrezet diellore të marra gjatë pedalimit na ndihmojnë në rregullimin e ritmeve biologjike dhe na zvogëlon nivelin e Kortizolit në organizëm, një hormoni i lëshuar gjatë periudhave të stresit duke perfituar kështu një gjum të rehatshëm dhe rigjenerues.

      5.      Përdorimi i biçikletës na ndihmon në ruajtjen i një truri të shëndoshë

Kërkime në Universitetin e Illinois, kanë rezultuar që aktiviteti fizik gjatë pedalimit, nxit prodhimin e qelizave nervore në zonën e trurit të quajtur Hipotalamus. Kjo zonë është përgjegjëse për memorien. Pjesëmarrësit në kërkimet, i janë nënshtruar disa testeve të mëndjes. Me sistemet e tyre të frymëmarrjes dhe qarkullimit të gjaku të përmirësuara nga pedalimi disamujor, kanë dhënë resultate 15% më të larta në këto teste.

      6.      Lëvizja me biçikletë na jep një zemër të fuqishme.

Një studim parallel në Universitetin e Purdue, ka rezultuar se pedalimi per 50km në javë, përgjysmon riskun e sëmundjeve të zemrës, krahasuar me shifrat përkatëse të një personi me jetë sedimentare.

      7.      Lëvizja me biçikletë na mbron kundrejt ekspozimit ndaj emetimeve të dëmshme.

Kur lëvizim me autoveturë, lëvizim midis emetimeve të gazta të rrezikshme. Sipas të dhënave të prezantuara nga Raul Rojas i Qendrës për Kërkime të Epidemologjisë Mjedisore të Barcelonës, Ciklistët janë më pak të prekur nga gazrat e dëmshme të prodhuara nga djegja e brëndshme në autovetura. Ndikimi mbi ciklistat  ulet dhe më tej nëse marrim parasysh që ciklistët mund të zgjedhin dhe rrugëtime të pamundura për autoveturat.

Nëse deri tani nuk keni patur argumenta shëndeti të mjaftueshme për të nisur pedalimin e përditshëm, me këtë artikull urojmë të jeni një (ose disa) hapa më pranë vendimit. Ju urojmë pedalim të mbarë - ЄК